ما از باران به زیر اتاق آهنین ماشین هامان میگریزیم و ساعتها در ترافیک به تنهایی خود میاندیشیم .
میگویند زیر باران رفتن هم نوعی دیوانگیست و شاید هم ... .
اما من میخواهم بی اعتنا به همه تنهایی ها صورت خود را به دانه های باران بسپارم .
......................................................
پ ن : پر از دلتنگی ام .
پ ن : گفتنش از میزانش نمیکاهد .
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۱ ساعت ۱۱ ب.ظ توسط blossom
|